Verslag Tripje Turkije
3 Reacties | Bekeken: 734 14-04-2009 Rene Kleizen
Een half jaar geleden werd mij gevraagd "als je naar Turkije gaat" wil je dan een stukje voor de TB schrijven?
Noe zakkoe vertellen........
Dinsdag 31 maart was het dan zover. Met z'n elven (Arnold de chef, de vrouw Tonny, Jacky, Joke, Wies, Femmy, zus Els, Jan, Willy (G), Ben (OR) en ik) stonden we om half 5 in Munster klaar om met het vliegtuig van 8 uur te vertrekken naar Goynuk in Turkije om in ieder geval twee uur per dag te gaan tennissen. De 10-daagse weersverwachting was goed.
Veel zon en wat bewolking voorspeld door Margot Ribberink van de KNMI (haar geloof ik dus nooit meer). We hadden een zachte landing en de bus stond klaar om ons naar het hotel te brengen waar nog een nachtsnack klaar stond maar iedereen was te moe en ging direct naar de kamer.
Afspraak was om elke dag om negen uur te ontbijten daarna van 10 tot 12 tennis weer eten om 13.00 uur, daarna vrij om te doen en laten wat je wilde en om half 8 's avonds weer te gaan eten (iemand die zegt minder dan twee kilo te zijn gekomen moet je niet geloven. Het zijn minstens drie tot 5 kilo pp. en niet alleen van het eten. Ook van de nodige Turkisch cocktails, roseetje, bier en wijn).
Op de eerste dag kwam 's morgens de masseur aan het strand om te leuren met allerlei massages die door de dames al snel afgesproken werden. Deeen nam een heerlijke twee-uurs massage de ander een Ayurveda en de bikkel Jan name een sportmassage.
Dat heeft tie geweten. Zijn rug was behoorlijke toegetakeld door een vrouwelijke Russische masseuse. De volgende dag zat zijn rug onder de blauwe plekken. Denk je toch dat het er behoorlijk aan toe gegaan is.
Dat heeft tie geweten. Zijn rug was behoorlijke toegetakeld door een vrouwelijke Russische masseuse. De volgende dag zat zijn rug onder de blauwe plekken. Denk je toch dat het er behoorlijk aan toe gegaan is.
De tweede dag begon zoals altijd en 's middags lekker aan het strand in het zonnetje gekeken hoe de Turken het zandstrand zeven. Tja en dan denken wij dat zij lui zijn! Echt met 20 mannen en vrouwen, onder leiding van een opzichter, stonden ze met een grote zeef en schop het zand te zeven. Werkverschaffing van het zuiverste water. Als wij dit in Nederland doen zijn we nog honderd jaar onder de pannen. Jan en Wies zijn de zee in geweest en hebben geprobeerd een knop te vinden voor de verwarming, Helaas onder een "ooh en aah" waren ze weer vrij snel uit het water.
De derde dag zou het wat minder weer worden volgens de opiniepeilingen van Femmy en mij. We hadden onze Iphone en konden in de lounge Wireless internetten (zo bleven we zonder de Telegraaf toch nog op de hoogte wat er zoal in de wereld gebeurde). Dus afgesproken dat we 's middags zouden gaan wandelen. Ik had mijn wandelschoenen per ongeluk vergeten dus er ging ook een groepje winkelen. 's Avonds onze belevenissen uitgewisseld. De wandelgroep had het meest meegemaakt… Onderweg naar de watervallen kwamen ze borden tegen van ene zekere Ali met o.a. "Speisen bei Ali werden zubereitet mit eiern von glucklichen huhnern" dus daar een stop gemaakt om wat te drinken. Vers geperste sinaasappelsap of tomatensap en hun ogen uitgekeken naar ene zekere Willy (zie foto).De vierde dag gingen de heren winkelen in de shop van het hotel. Arnold had inmiddels een goed contact opgebouwd met de bezitter en wat shirtjes besteld voor zijn competitie team. Deze werden gepast door de paspoppen Ben & Willy en na een uur of twee passen met de afspraak de shirtjes tijdens de competitie niet te wassen of te drogen (lekker) gekocht door de chef met natuurlijk het nodige goochelen over de prijs.
De dames kochten nog wat tennis sokken (alles bij elkaar zo'n slordige 25 paar) en de dag verder doorgebracht met een beetje lummelen.
De rest van de week was er veel regen en hebben we de dagen doorgebracht met kaarten, wandelen, eten, drinken en tennis. De laatste avond met een groep Duitsers liedjes uitgwisseld (man, wat ging het eraf) en de afspraak gemaakt om in Rothenburg an der Fulda te gaan tennissen (waarschijnlijk gaat dat dus niet gebeuren). Tja en dan komt er weer de dag dat alles ingepakt moest worden en geloof me de koffers waren veel zwaarder dan op de heenweg, met de bus weer terug naar Antalya, het vliegtuig in, waar Willy G halverwege de vlucht zomaar een mevrouw op zijn schoot had doordat de stoel van haar afbrak bij het opstaan en als er zoiets gebeurd denk je toch van "d'r zal toch niks met het vliegtuig gebeuren" dus de verdere vlucht stijf in de stoelen gezeten.
Toch veilig geland, de zachtste landing die ik ooit meegemaakt hebt, de autoos in en naar huis met de afspraak om de volgende dag weer een paar uurtjes te tennissen bij Tiebreak.
Het zit er weer op voor dit jaar en kijken al weer uit naar het volgende jaar!!!. Onze chef heeft in ieder geval de pakjes kauwgum voor de volgende reis al in huis....
PS de fotoos zijn te zien op http://www.flickr.com/photos/wilmaoomen/show/
Groeten,
Wilma Overbeeke
Geschreven door Anne op 21 Apr 2009 om 18:52
Zo te lezen hebben jullie het wel naar de zin gehad. Wel gezellig zo met z’n allen, toch?
Geschreven door Marieke op 17 Apr 2009 om 11:39
Jammer van het slechte weer, maar zo te lezen hebben jullie je wel goed vermaakt. En handig he, zo’n Iphone?
Geschreven door Rene Kleizen op 14 Apr 2009 om 14:13
Wilma, bedankt voor het verslag! Hopelijk sturen meer mensen eens een verslagje in van hun belevenissen uit tennisland, bv van de competitie, of toernooi, of tripje, etc.