3e Verslag Heren-1 Zaterdag
 
Afgelopen zaterdag was het zover, de tegenstanders,  het ook nog ongeslagen Deurningen, hadden door dat potentiële kampioen op bezoek kwam. Het gevolg: ouderwetse koude oorlog met Stalin praktijken. Omdat de lijst te lang werd, enkele fratsen benoemd;
- Vlak voor het park de weg opgebroken, geen omleiding aangeven, geen behulpzame mensen in de buurt, gewoon aan ons lot overgelaten,
- Eindelijk op het park, geen tegenstander in velden of wegen te bekennen,

- Na verloop van tijd werd een andere team op ons afgestuurd als zijnde de tegenstanders, echter na de koffie verdwenen ze als sneeuw voor de zon,
- Maar een enkele baan beschikbaar,
Omdat we maar bleven zitten, druppelden de tegenstanders uiteindelijk één voor één binnen, zodat we toch konden starten met tennis.

Het werd een moeizame wedstrijd dag. De 1e single ging verloren, MR speelde tegen oogwaarschijnlijk een familielid, het zelfde haar alleen een ander kapsel, ook dezelfde tennisstijl, eigenlijk kon dus geen van beide heren winnen. Mede door dit resultaat verlieten pa en ma Ros direct het park!?? De andere single werd gewonnen door FN, op basis van kapperskwaliteiten lukte het hem om de 1e 2 tie-breaks te winnen, dit bleek voldoende voor de wedstrijd.
 
De volgende dubbel werd op karakter binnen gesleept door MB/TW. De 1e set ging nog verloren met 1-6, de volgende sets werden keurig omgedraaid, ondanks een staaltje gehaktballentactiek van de tegenstander. TW werd overgehaald tot het nuttigen van een balletje gehakt, ruim voor aanvang van zijn wedstrijden, dit heeft Deurningen duur moeten bekopen. Begin 2e set bleek het iets meer (of minder) te zijn dan een gehaktbal, al boerend, brakend, steunend en kreunend werd het einde van de wedstrijd gehaald. Direct na afloop het toilet gezocht, dit alles tevergeefs, de bal (en het bewijs) werd nooit weer gezien, "case closed".
 
Helaas waren MB/MM samen niet in staat om direct de volledige winst op te eisen door de 2e dubbel te winnen. Wat opviel was in elk geval het strakke kuitje van MM, dat volledig leek te zijn genezen van allerlei kwaaltjes. Dit aspect, met daarbij het gehaktballen incident, deed ons besluiten onze Joker in te zetten. Niet TW, maar MM speelde de laatste wedstrijd met onze student. Zeer eenvoudig werd de wedstrijd gewonnen, met als gevolg om (let op! 20:38 uur), nog steeds een ongeslagen status.
 
Na afloop werd met de geslagen tegenstanders nog het nodige vocht genuttigd, de nog aanwezige kantine-ballen werden belangeloos op tafel geplaatst, kortom: nog steeds op koers! Maar hoe lang nog?
 
TW